De Boschplaat 26 maart 2015

Op Terschelling besef je voortdurend dat je op een eiland bent. Een eiland dat voor tachtig procent uit natuur bestaat! Tussen beide zeeën liggen bossen, strand, duinvalleien en kwelders, polders en heide én ligt een lang snoer van dorpjes die west met oost verbinden. 

De dorpen aan de westkant van het eiland zijn het meest levendig. Hoe verder je de weg of de dijk langs het wad (mooi!) naar het oosten volgt, hoe stiller de dorpjes worden en hoe leger het eiland. Met op het uiterste eind de Boschplaat, het pronkstuk van Terschelling. Hier gaat de natuur vrijwel ongestoord haar gang, broeden en rusten de vogels van de Waddenzee en mag de zee de duinen en kwelders overspoelen.

De Boschplaat

Losse zandplaat

Zoals de naam al doet vermoeden was het gebied in vroeger tijden een losse zandplaat ten oosten van Terschelling. De geul tussen beide eilanden, het Koggediep, is echter dichtgeslibd. Tussen 1931 en 1937 is het gebied met Terschelling verbonden door de aanleg van een stuifdijk, met een lengte van bijna 9 kilometer, die de naam Derk Hoekstra Stuifdijk heeft gekregen. Oorspronkelijk was het de bedoeling met de aanleg van die stuifdijk een aanzet te geven tot het scheppen van cultuurland. Uiteindelijk is het gebied tot een van de meeste waardevolle natuurgebieden van Nederland uitgegroeid. In 1970 kreeg het gebied de status van Europees Natuurreservaat. Een algemeen misverstand over de Boschplaat is dat het gebied vroeger bebost zou zijn geweest. Het tegendeel is het geval. ‘Bos’ betekent in de oude benaming eenvoudigweg ‘verhoging in het landschap’ of ‘duin’. Het westelijke deel van het natuurreservaat behoort niet tot de oorspronkelijke zandplaat, maar is een deel van het oude duingebied van Terschelling. Hier liggen enkele hoge duinen, waaronder het befaamde, actief stuivende Parapluduin. In dit duingebied is spontaan een uitgestrekt berkenbos ontstaan, dat de naam Berkenvallei draagt. Door een duinbrand in 2004 is van dit bos 65 hectare verloren gegaan.

lepelaar BoschplaatLepelaars en sterns

Jaarlijks broeden er duizenden vogels op De Boschplaat. Op de kwelders zijn grote meeuwenkolonies aanwezig en 200 broedparen van de lepelaar. Op het strand broeden strandplevieren en op de Koffieboonplaat zitten verschillende soorten sterns, waaronder de zeldzame dwergstern. Bij hoogwater gebruiken de vogels de kwelders en stranden ook als rustplek. En bij laagwater zoeken ze naar voedsel op de droogvallende wadplaten. In het voor- en najaar gebruiken honderdduizenden trekvogels het gebied om op te vetten tijdens de lange reis naar de broed- of overwinteringsgebieden.

Op pad met de boswachter

Maak een wandeling met de boswachter tussen de krijsende meeuwen van De Boschplaat, maar vergeet ook de rest van het eiland niet met ruim 200 kilometer aan onverharde wandelpaden. Op Terschelling raak je nooit uitgewandeld, nooit uitgekeken. Wanneer je een niet al te actieve groep hebt, of eens wat anders wilt doen kun je een huifkartocht over de Boschplaat maken.

Fiets- en wandelroute Boschplaat 

Bekijk de routebeschrijving van de fiets- en wandelroute Boschplaat.

deel met vrienden en familie:Share on FacebookTweet about this on Twitter