Wad bij Den Oever 19 maart 2015

Vlakbij de Afsluitdijk ligt bij Den Oever een mooi en relatief onbekend stuk waddenkust met schorren, wadplaten en dammen dat altijd goed is voor verrassende vogelontdekkingen. Verder zijn er ook vaak zeehonden te zien.

Kleine strandloper

Dit stukje kust is wat onderschat, maar wie een beetje moeite doet, zal al snel bijzondere natuur ontdekken. Loop bijvoorbeeld vanuit Den Oever de dijk op en geniet van het uitzicht over het Oeverse schor en het wad. Bekijk ook de haven, pieren, dammen (met lepelaarkolonie) en spuisluizen in de Afsluitdijk. Altijd goed voor leuke vogelontdekkingen zoals bijvoorbeeld een kleine strandloper, oeverpieper, bontbekplevier of middelste zaagbek. Op het wad bij Den Oever zie je rosse grutto’s, futen, sterns, plevieren en meeuwen. Ook worden er vaak zeehonden gezien. Tijdens strenge winters zitten in de wakken in de haven en voor de sluizen duizenden eenden.

Een bijzonder stuk schor

Het Oeverse schor is steeds ontwikkeling met geleidelijke aangroei van slib en daarna begroeiing en zo wordt Wieringen als waddeneiland uitgebreid met dit schor, een mooi natuurlijk proces. Het zilte natuurgebied laat contrasten zien in de plantengroei. Aan de rand van het wad, de pionierszone, de eerste planten die helpen het slib vast te houden en geregeld overstroomd worden, hierdoor kan de kwelder groeien. Meer in het midden is een vegetatie die zowel van het zoete als het zoute water profiteert, dat wordt de brakke kwelder genoemd. Direct aan de dijkvoet – de hoge kwelder – staan de planten die profiteren van het zoete water dat vanaf het eiland komt.

Waddenbelevingspunt Den OeverBelevingspunt-Den Oever

Bezoek ook het fraaie nieuwe ‘Waddenbelevingspunt Den Oever’. Het is acht meter hoog en biedt uitzicht op kwelders, wadplaten en een kolonie broedende lepelaars. Vogelbescherming maakte voor het uitzichtpunt een reeks boeiende informatiepanelen over wadvogels en plaatste een telescoop waarmee de kolonie lepelaars prachtig geobserveerd kan worden.

Foto Kleine strandloper © Martin Hierck